Informacje ogólne

Victor Mykhailovych Sineglazov jest ukraińskim profesorem. Bada hybrydowe sieci neuronowe, widzenie komputerowe, układy sterowania i projektowanie wspomagane komputerowo. Jest profesorem w Katedrze Sztucznej Inteligencji Politechniki Kijowskiej im. Igora Sikorskiego oraz redaktorem naczelnym czasopisma Electronics and Control Systems.

W 2004 roku otrzymał Państwową Nagrodę Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki, a w 2009 tytuł zasłużonego pracownika nauki i techniki Ukrainy. Na podstawie wskaźników cytowań znalazł się na liście Elsevier–Stanford 2% najczęściej cytowanych naukowców świata z 2025 roku.

Jego książki obejmują podręczniki po angielsku i hiszpańsku oraz współautorską monografię Artificial Intelligence Systems Based on Hybrid Neural Networks: Theory and Applications (2021).

Jego ukraińskie imię i nazwisko to Віктор Михайлович Синєглазов. Spotyka się też zapisy Victor Sineglazov i Viktor Mykhailovych Syniehlazov.

Młodość i wykształcenie

Urodził się w Odesie 9 sierpnia 1950 roku. W 1973 ukończył Politechnikę Kijowską. Studiował automatykę i telemechanikę na Wydziale Automatyki i Aparatury Elektrycznej.

Uzyskał stopień kandydata nauk technicznych w 1980 roku i doktora nauk technicznych w 1995. Rozprawę kandydacką „Sterowanie optymalne pod względem czasu i zużycia paliwa w układach niestacjonarnych i stochastycznych” obronił 21 stycznia 1980 roku. Rozprawę doktorską „Przetwarzanie informacji i sterowanie przestrzennie rozłożonymi procesami mechanicznymi i termofizycznymi” obronił 29 czerwca 1995 roku.

Otrzymał tytuły akademickie starszego pracownika naukowego w 1983 roku, docenta w 1991 i profesora w 1995.

Kariera akademicka

W latach 1973–1974 pracował jako inżynier w Katedrze Cybernetyki Technicznej Politechniki Kijowskiej. W latach 1974–1977 odbył tam studia podyplomowe, a następnie pracował jako starszy pracownik naukowy.

Na Narodowym Uniwersytecie Lotniczym był docentem w latach 1989–1995, a później kierował Katedrą Lotniczych Kompleksów Zintegrowanych Komputerowo. W latach 2003–2010 kierował Instytutem Elektroniki i Systemów Sterowania tej uczelni.

W 2026 roku jest profesorem w Katedrze Sztucznej Inteligencji Politechniki Kijowskiej im. Igora Sikorskiego oraz zastępcą dyrektora do spraw międzynarodowych Instytutu Dydaktyczno-Naukowego Stosowanej Analizy Systemowej.

Badania

Bada sterowanie i optymalizację, projektowanie sieci neuronowych oraz analizę obrazów. Stosuje te metody w lotnictwie, energetyce odnawialnej, monitorowaniu środowiska i obrazowaniu medycznym.

Teoria sterowania i optymalizacja inżynierska

We wczesnych pracach rozwijał metody sterowania liniowymi układami stochastycznymi optymalne pod względem czasu i paliwa. Zaproponował algorytmy rozmieszczania czujników w układach o zachowaniu zmiennym w przestrzeni i badał wyznaczanie charakterystyk sprężystych oraz masowych samolotu na podstawie prób drganiowych. Jego badania obejmują dostosowanie algorytmów do wielu celów i ograniczeń oraz przekształcanie optymalizacji bez ograniczeń w optymalizację z ograniczeniami.

Sieci neuronowe i uczenie częściowo nadzorowane

Zaproponował metody wyboru struktur sieci, trenowania zespołów modeli i propagacji etykiet między przykładami oznaczonymi i nieoznaczonymi. Monografia z 2021 roku, napisana z Michael Z. Zgurovsky i Elena Chumachenko, omawia tworzenie i rozwój architektur hybrydowych. Opracował metody budowy zbiorów treningowych optymalizujących dostrajanie sieci przez uczenie częściowo nadzorowane. Raport Narodowej Akademii Nauk Ukrainy za 2023 rok wskazuje możliwe zastosowania w medycynie i obronności.

Widzenie komputerowe i odtwarzanie obrazów

Badał metody neuronowe zwiększające rozdzielczość obrazów z bezzałogowych statków powietrznych (UAV) do nawigacji oraz odtwarzające brakujące lub uszkodzone obszary. Opracował niewielkie modele wykrywania małych i nakładających się obiektów podwodnych dla pojazdów o ograniczonych zasobach obliczeniowych. Dla uczenia transferowego zaproponował miary odległości między zbiorami danych segmentacji ułatwiające wybór danych wstępnego treningu i ocenił je na obrazach medycznych.

Prognozowanie szeregów czasowych i ruchu

Opracował prognozy z wykorzystaniem zespołów sieci oraz metod hybrydowych łączących sieci z modelami budowanymi z danych. Zastosowania obejmują lotniczy ruch pasażerski. Zaproponował modele rekurencyjne szeregów czasowych i analizował ich stabilność dynamiczną. Do przewidywania trajektorii pojazdów użył zmodyfikowanego transformera i metody budowy danych z kilkoma możliwymi trajektoriami na podstawie jednej obserwowanej.

Nawigacja UAV i robotyka

Badał integrację nawigacji inercyjnej i satelitarnej. Zaproponował wizualną korekcję pozycji za pomocą punktów orientacyjnych o znanych współrzędnych oraz system prób naziemnych łączący rzeczywiste wyposażenie UAV z symulowanym lotem. Dla UAV rolniczych opracował planowanie tras uwzględniające pokrycie pola, przeszkody i energię, w tym powrót na ładowanie i wznowienie misji.

Energia odnawialna i lotnictwo słoneczne

Kierował centrum energii odnawialnej Narodowego Uniwersytetu Lotniczego, gdzie opracowywano turbiny wiatrowe i obrotowe instalacje słoneczne. Zaproponował hybrydowe zasilanie fotowoltaiczno-wiatrowe centrów sterowania UAV oraz wybór paneli, akumulatorów i generatorów diesla według kosztów, zużycia paliwa i niezawodności. Dla samolotów słonecznych opracował ramy projektowania koncepcyjnego łączące osiągi, warunki środowiskowe i zasilanie.

Teledetekcja i monitorowanie środowiska

Zaproponował wykrywanie i klasyfikację min lądowych z hiperspektralnych obrazów UAV oraz pomiarów radarowych. Klasyfikator radarowy wykorzystuje oznaczone i nieoznaczone dane. Opracował klasyfikację uszkodzeń drzew przez korniki na podstawie rzeczywistych i generowanych obrazów wielospektralnych. Dla klasyfikacji hiperspektralnej zaproponował generowane, oznaczone próbki widmowe do uzupełniania małych zbiorów treningowych i ocenił metodę na danych referencyjnych.

Obrazowanie medyczne i wsparcie diagnostyki

Opracował metody neuronowe analizy tomografii komputerowej (TK) i oceny aktywności gruźlicy. Był współtwórcą systemu diagnostycznego gruźlicy zaprezentowanego w październiku 2021 roku. Badał metody zespołowe segmentacji wegetacji na zastawkach serca w echokardiografii. W 2026 roku współtworzył badanie przewidywania złamań poszczególnych kręgów na podstawie rutynowych TK. Metodę oceniono w jednym ośrodku, wskazując walidację zewnętrzną jako konieczny kolejny krok.

Przetwarzanie języka i inne zastosowania

Zaproponował systemy łączące obrazy twarzy i mowę do oceny stanu emocjonalnego oraz klasyfikację norweskich dokumentów z użyciem kontekstowych reprezentacji językowych i generowanych przykładów. Opracował algorytm wyboru faz sygnalizacji świetlnej ograniczający opóźnienia, sprawdzony na uproszczonej sieci drogowej. Monografia z 2021 roku omawia automatyczne zarządzanie ruchem i monitorowanie pożarów przy użyciu sieci hybrydowych.

Działalność zawodowa

Oprócz funkcji redaktora naczelnego czasopisma Electronics and Control Systems zasiada w redakcji American Journal of Neural Networks and Applications. Przewodniczy specjalistycznej radzie rozpraw doktorskich D 26.062.08, której skład zatwierdziło Ministerstwo Edukacji i Nauki Ukrainy w 2014 roku.

Regularnie przewodniczy komitetom organizacyjnym konferencji IEEE Methods and Systems of Navigation and Motion Control (MSNMC) oraz Actual Problems of Unmanned Aerial Vehicles Development (APUAVD). W 2024 roku należał do komitetu programowego Computer Information Systems and Software Engineering na Politechnice Lwowskiej.

Należał do komitetów organizacyjnych ogólnoukraińskiego konkursu badań studenckich nad sztuczną inteligencją w 2024 roku i jego edycji międzynarodowej w 2025. Strona konkursu wymienia go jako przewodniczącego sekcji widzenia komputerowego.

Jest Senior Member IEEE oraz członkiem Aerospace and Electronic Systems Society i Computational Intelligence Society.

Wyróżnienia

Jego wpis w rocznej tabeli bazy cytowań Elsevier–Stanford z 2025 roku opiera się na cytowaniach z 2024 roku. Główną poddziedziną są badania operacyjne, a drugą sztuczna inteligencja i przetwarzanie obrazów.

Jego wyróżnienia obejmują:

  • Medal „Za sumienną pracę” (2001)
  • Dyplom uznania Ministerstwa Edukacji i Nauki Ukrainy (2001)
  • Odznakę „Doskonałość w edukacji Ukrainy” (2002)
  • Państwową Nagrodę Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki (2004), za prace nad ochroną samolotów przed niszczącymi i zakłócającymi oddziaływaniami elektromagnetycznymi
  • Odznakę Petro Mohyla Ministerstwa Edukacji i Nauki (2007)
  • Tytuł zasłużonego pracownika nauki i techniki Ukrainy (2009)
  • Odznakę M. K. Yangel (2010)
  • Dyplom honorowy Państwowej Agencji Kosmicznej Ukrainy (2011 i 2026)
  • Odznakę O. M. Makarov (2012)
  • Odznakę „Za osiągnięcia naukowe i edukacyjne” Ministerstwa Edukacji i Nauki (2022)